Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği Taslağı

Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’ndan Birliğimize ulaşan “Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği Taslağı” hakkındaki yazı aşağıdadır. İlgili yazıya istinaden taslağın ilgilileri tarafından değerlendirilerek görüş ve önerilerin 6 Eylül 2017 tarihine kadar bakanlığa bildirilmesi talep edilmektedir.

Konuyla ilgili iletmek istediğiniz görüş ve önerilerinizi;

  • iletisim@boyabattso.org.tr  eposta adresine mail olarak,
  • 0368 315 6795 nolu telefona fax ile
  • yada yazının devamındaki “Yorum” kısmından 6 Eylül 2017 tarihine kadar Odamıza iletebilirsiniz.

NOT : Ek-4 Beyan Formu ile Görüş ve Öneri Formlarını yazının sonundaki linklerden indirebilirsiniz.

 

GEREKÇE

Atık yağlardan baz yağ üretimine ilişkin olarak katma değeri yüksek ürünlerin elde edilmesi, az atıklı, yüksek verimli tesislerin kurulması, toplama oranlarının arttırılması, güncel mevzuata uyum sağlanması ve uygulamada yaşanan sorunların giderilerek ülkemizde atık yağların yönetiminin daha etkin hale getirilmesi amacı ile “Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği Taslağı” Bakanlığımızca hazırlanmıştır.

 

 

ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 –  Bu Yönetmeliğin amacı, atık yağların toplanması, taşınması, depolanması, rafinasyona tabi tutulması, yakılması ve bertaraf edilmesine ilişkin teknik ve idari esasların belirlenerek çevre ve insan sağlığının korunması ve atık yağların öncelikle geri dönüşüm çerçevesinde uygun ve yüksek değerde dönüştürülerek doğal kaynakların ekonomik kullanımının sağlanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 

(1) Bu Yönetmelik, atık yağ tanımında yer alan atıkları, atık yağlardan üretilen baz yağları, yan ürünleri ve bu üretimin yapıldığı tesisleri,

(2) Atık yağ yönetimi içinde yer alan atık yağ üreticilerini, yağlama ürünlerinin kullanıcılarını, atık yağ toplayıcılarını, taşıyıcılarını, rafinasyon, beraber yakma, yakma ve bertaraf tesislerini kapsar.

(3) Gemilerden atık alınması faaliyeti sonucu oluşan sintine, tehlikeli madde ve atıklarla karışık olarak depolanmış atık yağlar bu Yönetmeliğin kapsamı dışındadır. Diğer maddelerle karıştırılmadan depolanmış gemi kaynaklı atık motor yağları bu Yönetmelik kapsamında işlem görür.

Dayanak

MADDE 3

(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8, 11 ve 12 nci maddeleri ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2 nci, 8 inci ve 33 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

(2) Bu Yönetmelik Avrupa Birliğinin 19/11/2008 tarihli ve 2008/98/EC sayılı Atık Çerçeve Direktifine ve atık listelerinin yer aldığı Avrupa Birliğinin 3/5/2000 tarihli ve 2000/532/EC sayılı komisyon kararına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 –  Bu Yönetmelikte geçen;

a) Akaryakıt: 5015 sayılı petrol piyasası kanunu kapsamında tanımlanan ürünleri,

b) Atık işleme tesisi: Rafinasyon tesisini,

c) Atık motor yağı: Belirli bir kullanım süresi sonucunda motorlu araçlardan kaynaklanan ve orjinal kullanım amacına uygun olmayan atık yağları,

ç) Atık motor yağı üreticisi: Atık motor yağlarını üreten, kaynağının bilinmemesi durumunda ise atık motor yağlarını mülkiyetinde bulunduran gerçek ve tüzel kişiler ile kamu kurum ve kuruluşları,

d) Atık sanayi yağı: Her türlü sanayi dalından kaynaklanan atık endüstriyel yağları,

e) Atık yağ taşıma aracı: Atıkların taşınması amacıyla kullanılan ve teknik kriterleri Bakanlıkça belirlenen aracı,

f) Atık yağ taşıma lisansı: Atıkların taşınması amacıyla verilen ve esasları Bakanlıkça belirlenen lisansı,

g) Atık yağ: Orjinal kullanım amacına uygun olmayan ve ek-1’de atık kodları verilen madeni yağları,

ğ) Atık yağ üreticisi: Faaliyetleri sonucu ek-1’de belirtilen atık yağların oluşmasına neden olan kişi, kurum ve kuruluşları,

h) Atık Yönetimi Yönetmeliği: 02/04/2015 tarihli ve 29314 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Yönetmeliğini,

ı) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

i) Baz yağ: TS 13369 nolu Yağlama Yağları, Endüstriyel Yağlar ve İlgili Ürünler (Sınıf L) – Baz Yağlar standardında tanımlanan ürünü,

j) Beraber yakma: Beraber yakma tesislerinde, Atıktan Türetilmiş Yakıt, Ek Yakıt ve Alternatif Hammadde Tebliğinde belirlenen esaslar çerçevesinde, Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin ek-2/B’sinde yer alan R1 işlemini,

k) Beraber yakma tesisi: 06/10/2010 tarih ve 27721 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Atıkların Yakılmasına İlişkin Yönetmelikte tanımlanan tesisi,

l) Bertaraf: İkincil amacı enerji geri kazanımı olsa dahi geri kazanım olarak kabul edilmeyen ve Atık Yönetimi Yönetmeliği ek-2/A’da yer alan işlemlerden herhangi birini,

m) Çevre lisansı: 10/9/2014 tarihli ve 29115 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği’nde düzenlenen geçici faaliyet belgesi/çevre izin ve lisansı belgesini kapsayan lisansı,

n) Geçici depolama: Atıkların atık üreticisi tarafından işleme tesislerine ulaştırılmadan önce üretildikleri yerde güvenli bir şekilde bekletilmesini,

o) Geri kazanım: Piyasada ya da bir tesiste kullanılan maddelerin yerine ikame edilmek üzere atıkların faydalı bir amaç için kullanıma hazır hale getirilmesinde yer alan ve Atık Yönetimi Yönetmeliği ek-2/B’de listelenen işlemleri,

ö) İl Müdürlüğü: Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünü,

p) Madeni yağ: Baz yağına veya kimyasal sentez yöntemi ile işlenen maddelere, bazı katkıların ilavesi sonucu, hareketli ve temas halinde olan iki yüzey arasındaki sürtünme ve/veya aşınmayı azaltma veya soğutma özelliğine sahip mamul haline getirilen doğal veya yapay maddeleri,

r) Madeni yağ lisansı: Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından 17/06/2004 tarihli ve 25495 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği kapsamında, atık madeni yağlardan baz yağ ve sonrasında madeni yağ üretimine ilişkin olarak madeni yağ alt başlığında baz yağ işleme izni bulunan firmalara EPDK tarafından verilen lisansı,

s) PCB: 27/12/2007 tarihli ve 26739 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Poliklorlu Bifenil ve Poliklorlu Terfenillerin Kontrolü Hakkında Yönetmelik kapsamına giren maddeleri,

ş) Rafinasyon: Atık yağların her türlü kirletici parametreden, oksidasyon ürünlerinden, partiküllerden uygun rafinasyon işlemleriyle arındırılarak TS 13369 nolu standarda uygun baz yağ elde edilmesini,

t) Rafinasyon tesisi: TS 13541 nolu İşyerleri – Atık Yağ rafinasyon ve rafinasyon tesisleri için kurallar standardında belirtilen tesis özelliklerine sahip, atık madeni yağlardan TS 13369 nolu standarda uygun olarak baz yağ ve yan ürünlerinin üretiminin yapıldığı tesisi,

u) Üretici: Satış yöntemine bağlı olmaksızın;

1) Kendi markasıyla ürün üreten ve satan,

2) Kendi markasıyla başka tedarikçiler tarafından üretilen ürünleri satan,

3) Ticari amaçlarla ürün ithal eden,

gerçek ve/veya tüzel kişileri,

ü) Yağ beyanı: Üreticilerin, her yıl Mart ayı sonuna kadar geçmiş yıla ilişkin piyasaya sürdükleri madeni yağ bilgilerini Bakanlığa bildirmekle yükümlü oldukları ek-4’te yer alan beyanı,

v) Yetkilendirilmiş kuruluş: Atık motor yağlarının toplanması amacıyla, Atık Yönetimi Yönetmeliğinde tanımlanan ve piyasa payları toplamı en az % 10 olan motor yağ üreticileri tarafından kurulan atık motor yağı toplama organizasyonunu ifade eder.

 

İKİNCİ BÖLÜM

Genel İlkeler, Görev, Yetki ve Yükümlülükler

Genel ilkeler

MADDE 5 

(1) Atık yağların yönetimine ilişkin genel ilkeler şunlardır:

(a) Atık yağların toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara verilmesi, akaryakıta karıştırılması, akaryakıt olarak kullanılması, kullandırılması, satılması ve mevcut düzenlemeler ile belirlenen limitleri aşarak hava kirliliğine neden olacak şekilde yakılması veya uygun olmayan yöntemlerle geri kazanılması ve bertarafı yasaktır.

(b) Atık yağların, tehlikeli, tehlikesiz, belediye veya ambalaj atıkları gibi diğer atıklar ile karıştırılmaması esastır.

(c) Atık yağa su, çözücü, toksik ve tehlikeli maddeler ile diğer maddeler ilave edilmemesi ve farklı kategorilerdeki atık yağların birbiriyle karıştırılmaması esastır.

(ç) Atık yağların, kaynağında diğer atıklardan ayrı olarak toplanması, geçici depolanması, taşınması ve bertarafı esastır.

(d) Atık yağların neden olduğu çevresel kirlenme ve bozulmadan kaynaklanan zararlardan dolayı tehlikeli atığın toplanması, taşınması, geçici ve ara depolanması, geri kazanımı, yeniden kullanılması ve bertarafı faaliyetlerinde bulunanlar müteselsilen sorumludurlar. Sorumluların bu faaliyetler sonucu meydana gelen zararlardan dolayı genel hükümlere göre de tazminat sorumluluğu saklıdır. Atıkların yönetiminden sorumlu kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan ve/veya yapılması gereken harcamalar, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre atıkların yönetiminden sorumlu olanlardan tahsil edilir.

(e) Atık yağların toplanması, taşınması, geri kazanılması ve/veya bertaraf edilmesi işlemleri, Bakanlık ve/veya il müdürlüğünden gerekli izin ve/veya çevre lisansı almış tesisler, üretici/yetkilendirilmiş kuruluşlar, atık taşımaya yetkili/lisanslı taşıyıcılar tarafından izinleri/lisansları kapsamında gerçekleştirilir. Atık yağların, bu firmalar/tesislerin izin ve yetkileri dışında ve üçüncü kişiler tarafından toplama, taşıma, geri kazanım ve/veya bertaraf faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi, diğer maddelerle ve yakıtlara karıştırılarak yakılması yasaktır.

(f) Atık yağlar ek-2’de yer alan analiz yöntemleri ile belirlenen kategorilere göre işlem görür. Atık yağların öncelikle geri dönüşüm çerçevesinde uygun ve yüksek değerde rafinasyonu ile baz

yağ elde edilmesi ve bu şekilde doğal kaynakların ekonomik kullanımının sağlanması esastır. Buna göre, kategori I atık yağlar, içeriklerindeki kirletici ve tehlikelilik unsurları itibariyle rafinasyona tabi tutulur; II. kategori atık yağlardan 50 ppm PCB ve %1 klor değerini aşmayanlar beraber yakma tesislerinde; diğerleri ise yakma tesislerinde bertaraf edilir.

(g) Atık yağların yönetiminden sorumlu kişi, kurum/kuruluşlar, bu atıkların çevre ve insan sağlığına olabilecek zararlı etkilerinin azaltılması için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdürler.

(ğ) Bu Yönetmelik kapsamına giren atık yağların ticareti, ithalatı, ihracatı ve transit geçişinde Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

(h) Atık motor yağları, motor yağı üreticileri veya Yetkilendirilmiş Kuruluşlarca toplanır ve belirlenen kategorilere göre işlem görür. Atık sanayi yağları, Bakanlıktan Çevre Lisansı ve EPDK’dan Madeni Yağ Lisansı almış Rafinasyon tesislerince toplanır ve belirlenen kategorilere göre işlem görür.

(2) Atık yağların geri dönüşümünde, Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde temiz üretim teknolojilerini kullanarak ilave kirlilik oluşturmayan teknolojilerin kullanımı esastır.

 

Bakanlığın görev ve yetkileri

MADDE 6 –  Bakanlık;

a) Atık yağların çevre ile uyumlu bir şekilde yönetilmesine ilişkin program ve politikaları tespit etmek, bu Yönetmeliğin uygulanması hususunda işbirliği ve koordinasyonu sağlamak ve gerekli idari tedbirleri almakla,

b) Atık yağ rafinasyon tesislerine Çevre Lisansı vermekle,

c) Atık yağların oluşumundan bertarafına kadar yönetimlerini kapsayan tüm faaliyetlerin izlemesini, kontrolünü ve denetimlerini yapmakla,

ç) Atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimine ilişkin teknoloji ve yönetim sistemlerinin kurulmasında ulusal ve uluslararası koordinasyonu sağlamakla,

görevli ve yetkilidir.

 

İl müdürlüklerinin görev ve yetkileri

MADDE 7 –  İl müdürlükleri;

a) Atık yağların yönetimini kapsayan bütün faaliyetlerin kontrolünü ve denetimini yapmak, ilgili mevzuata aykırılık halinde yaptırım uygulamakla,

b) Atık yağ taşıma faaliyeti gerçekleştiren firmalara ve araçlara taşıma lisansı vermekle, faaliyetlerini denetlemekle ve gerekli hallerde lisansı iptal etmekle,

c) Atık yağ üreticilerini kayıt altına almakla,

ç) İl sınırları içerisinde faaliyette bulunan ve bu yönetmelik kapsamına giren tesisleri tespit ederek bu tesisler tarafından atık beyan formunun Bakanlıkça hazırlanan çevrimiçi uygulamalar kullanılarak doldurulmasını sağlamak ve bu tesisleri denetlemekle,

d) TS 13369 standardı kapsamında ürün belgelendirme amacı ile rafinasyon tesislerinin proses çıkışından numunelerin il müdürlüğü personeli gözetiminde alınmasını sağlamakla,

e) Atık yağların belediyelerle işbirliği içinde etkin ve verimli toplanması için gerekli tedbirleri almakla,

görevli ve yetkilidir.

 

Belediyelerin görev ve yetkileri

MADDE 8 –  Büyükşehir belediyeleri, büyükşehir ilçe belediyeleri, il, ilçe ve belde belediyeleri;

a) Atık yağların ısınma amacıyla kullanılmasını ve kanalizasyona boşaltılmasını önlemek için gerekli tedbirleri almakla,

b) Taşıma lisanslı atık yağ taşıma araçlarının şehir içi hareketlerini kolaylaştırıcı düzenlemeleri il müdürlüğü ile işbirliği içinde yapmakla,

c) Belediye ve bağlı birimlerde oluşan atık yağların etkin bir şekilde toplanması ve bu Yönetmelik esaslarına uygun olarak işlem görmesini sağlamakla,

ç) Atık yağları belediyenin evsel atık depolama sahasına kabul etmemekle görevli ve yetkilidir.

 

Atık yağ üreticisinin yükümlülükleri

MADDE 9 –  Atık yağ üreticileri;

a) Bu Yönetmeliğin ek-1’inde belirtilen atık yağ gruplarına göre atık yağlarını ayrı toplamak, 16 ncı maddede belirtilen şekilde geçici depolamak ve atık motor yağlarının Bakanlıkça Yetkilendirilmiş Kuruluşlara, atık sanayi yağlarının çevre lisanslı rafinasyon ve/veya bertaraf tesislerine gönderilmesini sağlamakla,

b) Atık yağ üretimini en az düzeye indirecek şekilde gerekli tedbirleri almakla,

c) Tesisten kaynaklanan farklı kategorideki atık yağları birbirleriyle, PCB ve diğer tehlikeli atıklarla karıştırmamakla, tehlikeli atıklarla kontamine olmuş yağların bertarafını sağlamakla,

ç) Atık yağların lisanslı rafinasyon tesislerine gönderilmesini ve Yönetmeliğin 16 ncı maddesinde belirtilen esaslara göre yönetimini sağlamakla,

d) Bu Yönetmeliğin 22 nci maddesine göre kayıt tutmakla ve atık yağ beyanını takip eden bir sonraki yılın Mart ayı sonuna kadar beyan etmekle yükümlüdür.

 

Yağ üreticilerinin yükümlülükleri

MADDE 10 

(1) Yağ üreticileri;

a) Her yıl Mart ayının sonuna kadar ek-4’te sunulan formatta Bakanlığa yağ beyanında bulunmakla,

b) Piyasaya sürülen madeni yağların ambalajlarını Yönetmeliğin ek-3’ünde belirtildiği şekilde etiketlemekle,

c) Piyasaya sürdüğü madeni yağın ambalaj kaplarının etiketlerinde ve satış yerleri ile geçici depolama noktalarında; atık yağların bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda toplanması, geçici depolanması, işleme ve/veya bertaraf edilmesini sağlayacak prosedüre ilişkin olarak Yönetmeliğin ek-3’ünde yer alan uyarıların ve sembolün kullanıcının görebileceği yer ve şekillerde bulunmasını sağlamakla,

ç) Atık yağların toplanması ve bu Yönetmelik esasları doğrultusunda yönetimlerini sağlamak amacıyla, madeni yağ satışı yaptığı yerleri yazılı olarak bilgilendirmekle, halkın eğitimi ve bilinçlendirilmesine yönelik çalışmaları yapmakla,

(2) Motor yağı üreticileri;

a) Atık motor yağlarının toplanmasını sağlamak üzere Yetkilendirilmiş Kuruluşa katılmakla,

b) Yetkilendirilmiş Kuruluşa katılmak suretiyle kullanım sonrası ortaya çıkan atık motor yağlarının bu Yönetmelikte belirtilen kurallar doğrultusunda toplanmasını, işlenmesini ve/veya bertaraf edilmesini ya da ihracatını sağlamakla ve bununla ilgili olarak Bakanlığa beyanda bulunmakla, bu atıkların Yönetmeliğe uygun olarak yönetimlerini sağlamak amacıyla gerekli harcamaları karşılamakla yükümlüdür.

 

Atık yağ rafinasyon tesisi işletmecilerinin yükümlülükleri

MADDE 11 –  Atık yağ rafinasyon tesisi işletmecileri;

a) EPDK’dan atık yağdan baz yağ üretimine ilişkin alt başlık kapsamında Madeni Yağ Üretim Lisansı almakla,

b) Tesislerini, TS 13541 standardına uygun olarak tesis etmek ve/veya uygun hale getirmekle, c) TS 13369 nolu standarda uygun baz yağ üretimi yapmakla ve bunu belgelendirmekle,

ç) Elde edilen baz yağları EPDK’dan lisans almış madeni yağ üretim tesislerine satmakla veya ihraç etmekle,

d) Bakanlıkça belirlenen esaslar çerçevesinde düzenli olarak raporlama yapmakla,

e) Atık yağların tesise kabulünden önce Yönetmeliğin ek-2’sine göre analiz yapmak veya yaptırmakla,

f) 6331 sayılı İş Kanunu hükümlerine ve ilgili yasal düzenlemelere uygun faaliyet göstermekle,

g) Tesis sahası içerisinde meydana gelen dökülme, iş kazası vb. halleri aynı gün içerisinde Bakanlığa yazılı olarak bildirmekle yükümlüdür.

 

Yetkilendirilmiş kuruluşların yükümlülükleri

MADDE 12 –  Yetkilendirilmiş kuruluşlar;

a) Sözleşme kapsamında atık motor yağı teslimatı yaptığı işleme faaliyetlerini bağımsız gözetim firmaları üzerinden yıllık olarak denetleterek denetime ilişkin raporları Bakanlığa sunmakla,

b) Bakanlıkça Yönetmelikte belirlenen toplama hedeflerini sağlamakla yükümlüdür.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Atık Motor Yağlarına Kota Uygulanması

MADDE 13 

(1) Bakanlık, atık motor yağlarının çevreyle uyumlu yönetiminin sağlanması ve ekolojik dengenin bozulmasını önlemek için, atık motor yağlarının toplanmasını, geri kazanımını, bertarafını veya ihracatını sağlamak amacı ile kota uygulamasını zorunlu kılar.

(2) Motor yağlarını piyasaya sürenler, ilk yıl bu Yönetmelik yürürlük tarihi başlangıç alınarak bir önceki yıl piyasaya sunulan miktara göre; 2017 yılında % 8, 2018 yılında %12, 2019 yılında %20, 2020 yılında %25, 2021 yılında %30 devamı yıllarda ise Bakanlığın belirleyeceği oranlarda atık motor yağlarını toplamak/toplatmak, geri kazanmak veya bertaraf etmek ve bu işlemleri Bakanlığa belgelemekle yükümlüdürler. İşletmeler bu amaçla Bakanlığa beyanda bulunmak zorundadırlar.

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Atık Yağların Toplanması, Taşınması ve Geçici Depolanması

Atık yağ toplamaya ilişkin esaslar

MADDE 14

(1) Atık sanayi yağları Bakanlıktan çevre lisansı almış atık yağ rafinasyon tesislerince toplanır. Atık motor yağları ise, yetkilendirilmiş kuruluşlarca toplanır.

(2) Atık yağ fıçı, varil, IBC ve tanklarına, su, akaryakıt, boya, deterjan, solvent ve antifiriz gibi herhangi yabancı bir madde karıştırılamaz.

(3) Rafinasyon tesislerinde II. Kategori olduğu tespit edilen atık yağların veya atık yağa yabancı maddeler karıştırılması sebebiyle geri kazanım imkânı bulunmadığı tespit edilen atık yağların taşıma ve bertaraf bedeli, atık yağ üreticileri tarafından karşılanır.

(4) a) Atık üreticilerinden atık yağların teslim alımında 2 adet 250 mililitre hacminde numune alınır, mühürlenir ve tutanakla karşılıklı imzalanarak kayıt altına alınır.

b) Alınan numuneler, ileride oluşabilecek anlaşmazlıklara karşı şahit olarak, atığın geri kazanım/bertaraf sürecinin tamamlandığı bilgisinin rafinasyon tesisince atık üreticisine bildirilmesine kadar, atığın sahibi ve atığı teslim alan tarafından bir yıldan fazla olmayacak süre için muhafaza edilir.

c) Atık yağların teslim alınması sürecinde toplayanlar, taşıyanlar atık üreticisinden teslim edilen atığın kategorisi, grubunun doğru beyan edildiğine, içeriğinde atık yağlardan başka kirletici, tehlikeli ve yabancı madde bulunmadığına ilişkin taahhüt alırlar.

 

Atık yağların taşınmasına ilişkin esaslar

MADDE 15- (1) Atık yağ taşıyacak araçlar için il müdürlüğünden taşıma lisansı alınması zorunludur ve atık yağların taşınmasına ilişkin esaslar Bakanlıkça belirlenir.

 

Atık yağların geçici depolanmasına ilişkin esaslar

MADDE 16

(1) Atık yağ üreticileri tarafından oluşturulan geçici depolama amacıyla kullanılan variller veya tanklarda en fazla 2000 litreye kadar atık yağ depolanır.

(2) Geçici depolama amacıyla kullanılan variller/tanklara aşırı dolumun önlemesi amacıyla gerekli tedbirler alınır. Variller/tankların kolayca doldurulabilir, boşaltılabilir olması, işaretlenen yere kadar doldurulması zorunludur.

(3) Variller/tankların üzerinde “atık yağ” ibaresi olması ve hiçbir şekilde içine su, benzin, motorin, fuel oil, boya, deterjan, solvent, antifriz gibi herhangi bir yabancı madde karıştırılmaması zorunludur.

(4) Geçici depolama amacıyla kullanılan variller/tankların bulunduğu sahanın yağmura karşı korunaklı olması, zemininin 25 cm olan betonarme bir zemine sahip olması ve döküntülere karşı gerekli tedbirler alınmış olması zorunludur.

 

BEŞİNCİ BÖLÜM

Atık Yağların Rafinasyonu ve Bertarafı

Atık yağların rafinasyonu ve bertarafına ilişkin esaslar

MADDE 17

(1) I. kategori atık yağlar, sadece TS 13369 nolu standarda uygun olarak baz yağ üreten ve TS 13541 nolu standarda uygun olan tesisler tarafından rafinasyona tabi tutulur.

(2) Rafinasyon tesisi hammadde ve ürün tanklarına akaryakıt (benzin, fuel-oil, motorin vs.) ve solvent gibi herhangi yabancı bir madde karıştırılmaz.

(3) Rafinasyona uygun olmayan II. Kategori atık yağlardan 50 ppm PCB ve % 1 klor değerini aşmayan atık yağlar beraber yakma tesislerinde, bunun dışındaki II. Kategori yağlar ile rafinasyon işlemlerinde ortaya çıkabilecek tehlikeli nitelikteki atıklar, bunlar ile kirlenmiş malzemeler ve atık yağ depolama tanklarının dip çamurları Bakanlıktan çevre lisansı almış yakma tesislerinde bertaraf edilir.

 

Rafinasyon tesislerinden ortaya çıkan yan ürünler

MADDE 18– (1) Rafinasyon sürecinde ortaya çıkan hafif hidrokarbonlar, benzin, gaz yağı ve ağır yağlar 5015 Sayılı Petrol Piyasası Kanunu çerçevesinde işlem görür. Gerekli izinlerin alınması durumunda tesiste kullanılabilir. Asfalt ise ihtiyaç duyulan alanlarda hammadde olarak kullanılabilir.

 

Atık yağ rafinasyon tesislerine çevre lisansı verilmesi

MADDE 19– (1) Atık yağ rafinasyon tesisi kurmak ve/veya işletmek isteyen gerçek ve tüzel kişiler Bakanlıktan çevre lisansı almak zorundadır. Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği hükümleri uygulanır. Ek-3C’de yer alan Teknik Uygunluk Raporunun içeriği, bu Yönetmelik kapsamında Bakanlıkça yapılacak düzenlemelerle belirlenir. Teknik Uygunluk Raporu TÜBİTAK veya Bakanlıkça yetkilendirilen kuruluşlar tarafından onaylanır.

 

ALTINCI BÖLÜM

Son Hükümler

İdari Yaptırım

MADDE 20 – Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanununda öngörülen müeyyideler uygulanır.

 

Atık yağlardan numune alınması ve analizler

MADDE 21

(1) Atık yağ numuneleri Bakanlıkça yetkilendirilen kişiler tarafından TS 900-1 EN ISO 3170 standardına uygun olarak alınır.

(2) Bakanlıkça zorunlu kılınan haller dışında teslimat süreçlerinde şahit olması amacıyla numune alımı bu maddenin birinci bendinde belirtilen zorunluluktan muaftır.

(3) Ek-2 kapsamındaki analizler Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarlara yaptırılır.

(4) Atık yağ kategori analizleri Yönetmeliğin ek-2 sinde belirtilen parametrelere ve yöntemlere uygun olarak yapılmak zorundadır.

 

Kayıt tutma yükümlülüğü

MADDE 22

(1) Atık yağ üreticileri, yağ üreticileri, rafinasyon, beraber yakma ve bertaraf tesisleri, Atık Yönetimi Yönetmeliği’nin ek-4’ünde belirtilen atık kodlarını esas alarak atık yağlara ilişkin işlemler hakkında kayıt tutmakla yükümlüdür. Bu amaçla;

a) Atık yağ üreticilerince atık yağ beyanı, analiz belgesi,

b) Rafinasyon, beraber yakma ve bertaraf tesislerince analiz belgesi, atık alış ve ürün satış faturaları ile sevk irsaliyesi,

kullanılır.

(2) Bu belgeler atık yağ üreticileri, yağ üreticileri, rafinasyon, beraber yakma ve bertaraf tesisleri tarafından en az beş yıl süreyle muhafaza edilir.

 

Yürürlükten kaldırılan mevzuat

MADDE 23- (1) 30/7/2008 tarihli ve 26952 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

 

Mevcut rafinasyon tesisleri

Geçici Madde 1- (1) Bu Yönetmelik yürürlüğe girdiği tarihte mevcut yetkilendirilmiş kuruluş ile Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği kapsamında Çevre Lisansına sahip mevcut tesisler, yetki ve Çevre Lisansı aldıkları tarihte yürürlükte olan Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine göre faaliyetlerini yürütürler. Bu kuruluş ve tesislerin faaliyetleri yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren bir yıl içinde sona erer. Söz konusu tesisler bu Yönetmelikte yer alan rafinasyon tesisi şartlarını yerine getirdiklerini belgelemek üzere tekrar lisans başvurusunda bulunurlar.

 

Yürürlük

MADDE 24- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

Yürütme

MADDE 25- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

 

EK : 1

ATIK YAĞ KODLARI İLE BİRLİKTE TOPLANABİLECEK ATIK YAĞ GRUPLARI

Atık Kodları Atık Yağlar Birlikte Toplanabilecek Atık Yağ Grupları
08 03 19 Dağıtıcı yağ A
12 01 Metallerin ve Plastiklerin Fiziki ve Mekanik Yüzey İşlemlerinden ve Biçimlendirilmesinden Kaynaklanan Atıklar
12 01 06* Halojen içeren madeni bazlı işleme yağları (emülsiyon ve solüsyonlar hariç) A
12 01 07* Halojen içermeyen madeni bazlı işleme yağları (emülsiyon ve solüsyonlar hariç) A
12 01 10* Sentetik işleme yağları A
13 01 Atık Hidrolik Yağları
13 01 01* PCB içeren hidrolik yağlar A
13 01 09* Mineral esaslı klor içeren hidrolik yağlar A
13 01 10* Mineral esaslı klor içermeyen hidrolik yağlar A
13 01 11* Sentetik hidrolik yağlar A
13 01 12* Kolayca biyolojik olarak bozulabilir hidrolik yağlar A
13 01 13* Diğer hidrolik yağlar A
13 02 Atık Motor, Şanzıman ve Yağlama Yağları
13 02 04* Mineral esaslı klor içeren motor, şanzıman ve yağlama yağları A
13 02 05*  Mineral esaslı klor içermeyen motor, şanzıman ve yağlama yağları B
13 02 06* Sentetik motor, şanzıman ve yağlama yağları B
13 02 07* Kolayca biyolojik olarak bozulabilir motor, şanzıman ve yağlama yağları B
13 02 08* Diğer motor, şanzıman ve yağlama yağları B
13 03 Atık Yalıtım ve Isı İletim Yağları
13 03 01* PCB’ler içeren yalıtım yada ısı iletim yağları A
13 03 06* 13 03 01 dışındaki mineral esaslı klor içeren yalıtım ve ısı iletim yağları A
13 03 07* Mineral esaslı klor içermeyen yalıtım ve ısı iletim yağları A
13 03 08* Sentetik yalıtım ve ısı iletim yağları A
13 03 09* Kolayca biyolojik olarak bozulabilir yalıtım ve ısı iletim yağları A
13 03 10* Diğer yalıtım ve ısı iletim yağları A
13 05 Yağ/Su Ayırıcısı İçerikleri
13 05 06* Yağ/Su ayırıcılarından çıkan yağlar A
19 02 07 Ayrışmadan oluşan yağ ve konsantrasyonlar A
19 08 10 19 08 09 dışındaki yağ ve yağ ve su ayrışmasından çıkan yağ karışımları ve gres A

 

(*) ile işaretlenmiş atıklar tehlikeli atıktır.

Not: Bu Yönetmelik kapsamında A ve B olmak üzere 2 ayrı grup tanımlanmış olup, aynı grup numarasına sahip olan yağlar birbirleriyle karıştırılarak depolanabilir. Farklı grup numaralı atık yağlar birbirleriyle karıştırılamaz. A ve B Grubu karıştırılırsa B grubu olarak değerlendirilir.

 

EK : 2

ATIK YAĞ KATEGORİ ANALİZ YÖNTEMLERİ

Parametre I. Kategori II. Kategori ¹ Standart Metot
Klorür En çok 1000 ppm > 1000 ppm SM 20th ed. 4110 B EPA 5050 (ön işlem), (DIN ISO 15597Alternatif Yöntemler)
Poliklorlubifeniller (PCB) En çok 20 ppm > 20 ppm TS EN 12766-1, TS EN 12766-2, TS EN 12766-3
Parlama Noktası > 55 °C TS EN 2719 Referans Yöntem (ASTM D93 ASTM D 6450, ASTM D 7094 Alternatif Yöntemler)

 

(1) Kategori II atık yağlardan 50 ppm PCB ve %1 klor değerini aşmayanlar beraber yakma tesislerinde; diğerleri ise yakma tesislerinde bertaraf edilir.

 

ETİKET ÖRNEKLERİ

-Atık yağı toprağa, suya, kanalizasyona ve çöpe dökmeyiniz.

-Herhangi bir petrol ürünü veya kimyasal madde ile karıştırmayınız.

-Soba ve kazanlarda yakmayınız.

-Temiz, sağlam ve ağzı sıkı şekilde kapatılmış bir kap içinde en yakın atık yağ toplama noktasına teslim ediniz.

-Çocuklardan uzak tutunuz.

 

Geri Kazanılabilir Yağ

Bu sembol, sarı renk ile karakterize edilen bir yağ damlası ile bu damla içinde yer alan yeşil renkli ve birbirini takip eden üç adet dairesel ok işaretinden oluşur. Sembol; ürün etiketinin açıklayıcı ibareler yazan yüzünde, kullanılan şirketin veya firmanın logosunun en az % 20 alanı kadar büyüklükte veya 0.5 cm2’den küçük olmayacak şekilde yerleştirilir.

 

 

 

 



Bir cevap yazın